بچه بیشتر، با کدام آینده، کدام پول و در کدام خانه؟

یک ضرب المثل مدیریتی:اگردرجامعه یادریک جمعی،همه یک جورفکرکنندیعنی هیچکس فکرنمی کندبلکه همه تند.مقدمه: این روزها سخنرانی درباره کنترل جمعیت و ضرورت‌های پیدا و پنهان کشور برای افزایش موالید به یک تب فراگیرتبدیل شده و برخی مقام ها می‌کوشند درغیاب رسانه های مستقل دلیلی بر این مدعا که کشور ما به سمت پیرشدن حرکت می‌کند و خانواده‌ها باید برای حفظ نشاط و جوانی آینده کشور به فکر فرزندان بیشتری باشند، توجیهی بیان کند،بدون اینکه فرصت دهندتاکارشناسان غیرسیاسی ازنظرعلمی این موضوع رابررسی نمایند.

ادامه نوشته

برخی مشکلات فرهنگی واجتماعی

بخشی ازمشکلات فرهنگی واجتماعی ایرانیان
1-اکثر ما ایرانی ها تخیل را به تفکر ترجیح می دهیم.
2-بسیاری از مردم ما در هر شرایطی منافع شخصی خود را به منافع ملی ترجیح می دهند،وبه منافع بین المللی کمترفکرمی کنند.
-با طناب مفت حاضریم خود را دار بزنیم (دیدگاه غلط:مفت باشد،کوفت باشد).
4-به بدبینی بیش از خوش بینی تمایل داریم.،به مجالس گریه واندوه بیش ازمجالس شادی وسرورعلاقه داریم،باذکرگرفتاری خودمظلوم نمایی کرده وازاین طریق امتیازاجتماعی کسب می کنیم.

5-بیشتر نواقص را می بینیم اما در رفع آنها هیچ اقدامی نمی کنیم.
6-در هر کاری ادعای کارشناسی می کنیم ولی از گفتن نمی دانم شرم داریم.

ادامه نوشته

رمزپیشرفت سنگاپور

سنگاپورکشوری کوچک درآسیای شرقی است که به یاری مدیریتی تواناوفارغ ازبداخلاقی ها،دشمن تراشی ها،فرافه کنی هاوسیاستهای نابخردانه توانست درطول کمتراز30سال فقررابه رفاه عمومی وثروت ملی تبدیل کندوازکشوری جهان سومی یه کشوری مدرن وجهان اولی ارتقائ یابد.سرانه تولیدناخالصی داخلی این کشوراز400دلاردرسال 1959به12200دلاردرسال 1990وسرانجام به 22000دلاردرسال 1999رسیده است.همه سیاستمداران ونخبگان این کشوراندیشه فقرزدایی وتوسعه ملی رادرسرمی پرورانندومخالفان خودراحذف نمی کنند.بوسیله اندیشه های بازسیاستمداران وایجادامنیت برای همه شهروندان،میتوان ازسرزمینی ولوفقیر،بوستانی پرگل آفرید،چنانچه سنگاپوری ها،کره جنوبی ها،مالزیایی هاو...آفریدند.

ادامه نوشته